Słownik

  • Drgania akustyczne i ich cechy
    • Drgania akustyczne - drgania mechaniczne, polegające na ruchu cząstek ośrodka sprężystego gazowego, ciekłego lub będącego ciałem stałym względem położenia równowago.
    • Dźwięk - wrażenie słuchowe wywołane drganiami akustycznymi.
    • Wstrząs - wrażenie pozasłuchowe wywołane drganiami akustycznymi.
    • Dźwięk prosty – ton - wrażenie słuchowe wywołane sinusoidalnym drganiem akustycznym.
    • Dźwięk złożony - dźwięk niebędący dźwiękiem prostym, składającym się z szeregu różnych tonów.
    • Hałas - dźwięk zakłócający – dźwięk niepożądany.
    • Szum - dźwięk o charakterze na ogół przypadkowym, zwykle niemający wyraźnie wyodrębnionych składowych.
    • Okres drgań - najmniejszy przedział czasu, po którym powtarzają się te same stany okresowych drgań akustycznych.
    • Częstotliwość - odwrotność okresu drgań liczbowo równa ilości okresów drgań w ciągu 1 sekundy. Jednostką częstotliwości jest 1 Hz (herc).
    • Infradźwięk - drgania akustyczne o malej częstotliwości, wykraczające poza zakres słyszenia ludzkiego ucha.
    • Ultradźwięki - drgania akustyczne o dużej częstotliwości, wykraczające poza zakres słyszenia ludzkiego ucha.
    • Pasmo częstotliwości - zbiór częstotliwości drgań zawartych między dwiema częstotliwościami granicznymi.
    • Widmo akustyczne - wyrażenie amplitud, a niekiedy i faz, składowych drgania akustycznego w funkcji częstotliwości.
    • Fala akustyczna - rozprzestrzeniające się zaburzenie ośrodka sprężystego.
    • Prędkość dźwięku - prędkość rozprzestrzeniania się fali akustycznej w danym ośrodku.
    • Długość fali - odległość między dwoma kolejnymi punktami fali okresowej drgań akustycznych w kierunku jej rozprzestrzeniania się, w których drgania mają tę samą fazę. Długość fali wyraża się stosunkiem prędkości dźwięku do częstotliwości.
    • Pole akustyczne - obszar przestrzeni, w którym istnieją drgania akustyczne.
    • Energia pola akustycznego - energia rozprzestrzeniająca się wraz z falą akustyczną będąca sumą energii potencjalnej i kinetycznej cząstek ośrodka w polu akustycznym.
    • Ciśnienie statyczne - ciśnienie, które istnieje w danym punkcie ośrodka, gdy nie ma drgań akustycznych.
    • Ciśnienie barometryczne - ciśnienie statyczne w ośrodku atmosferycznym.
    • Ciśnienie akustyczne - wartości skuteczna różnicy chwilowej wartości ciśnienia i ciśnienia statycznego. Jednostką ciśnienia akustycznego jest 1 N·m2 (Pascal).
    • Poziom ciśnienia akustycznego - względna miara ciśnienia akustycznego wyrażona przez dwudziestokrotny logarytm dziesiętny stosunku ciśnienia akustycznego do ciśnienia odniesienia o przyjętej wartości 2·10-5 N/m2. Jednostką poziomu ciśnienia akustycznego jest 1 dB (decybel).
    • Natężenie dźwięku - ilość energii pola akustycznego, przenikającego w jednostce czasu jednostkową powierzchnię prostopadła do kierunku rozprzestrzeniania się fali. Jednostką natężenia jest 1 W/m2. Przyjmuje się, że w powietrzu atmosferycznym natężenie dźwięku jest proporcjonalne do kwadraty ciśnienia akustycznego, przy czym ciśnienie odniesienia 2·10-5 N·m-2 odpowiada natężeniu odniesienia 10-12 W·cm-2.
    • Poziom natężenia dźwięku - względna miara natężenia dźwięku. Jednostką poziomu natężenia dźwięku jest 1 dB (decybel). Przyjmuje się, że w swobodnym polu akustycznym poziom natężenia dźwięku równy jest liczbowo poziomowi ciśnienia akustycznego.
    • Głośność dźwięku - subiektywna miara ilościowa wrażenia słuchowego. Jednostką głośności jest 1 son. Dźwięk ma głośność jednostkową, jeśli oceniany jest osobę o normalnym słuchu w znormalizowanych warunkach słuchania, jako równie głośny z dźwiękiem prostym o częstotliwości 1000 Hz i poziomie ciśnienia akustycznego 40 dB. Dźwięk n-krotnie głośniejszy ma głośność n sonów.
    • Poziom głośności - względna miara głośności dźwięku. Jednostką poziomu głośności jest 1 fon. Dźwięk ma poziom głośności n fonów, jeśli oceniany jest przez osobę o normalnym słuchu w znormalizowanych warunkach słuchania, jako równie głośny z dźwiękiem prostym o częstotliwości 1000 Hz i poziomie ciśnienia akustycznego n fonów. Przyjmuje się, że poziom głośności dźwięku w fonach równy jest zwiększonemu o liczbę 40 dziesięciokrotnemu stosunkowi logarytmu dziesiętnego głośności, w sonach, do logarytmu dziesiętnego liczby 2.
    • Poziom dźwięku - ważony poziom ciśnienia akustycznego, będący obiektywnym pomiarowym przybliżeniem poziomu głośności. Poziom dźwięku określa się przez wskazania znormalizowanego miernika poziomu dźwięku. Jednostką poziomu dźwięku jest 1 dB(A) lub 1dB(B) lub 1 dB(C), zależnie od funkcji ważenia (A, B, lub C). Funkcje ważenia są wyznaczone charakterystykami częstotliwościowymi filtrów miernika poziomu dźwięku.